بيگاه ها

نمي دانم چند نفر اين متن را مي خوانند يا اصلا ذهنيت چند نفر را ممكن است اين متن تغيير دهد. اما من با اين كه ساعت دو امتحان دارم و به شدت نياز دارم به مرور هاي قبل از امتحان، با اين كه الآن وقت نماز است. اما در حين وضو گرفتن احساس كردم نوشتن اين سطرها از هر چيز واجب تر و فوري تر است.

شايد براي ما كه منتقد اين دولتيم و همه مان با چوب مشترك لامذهبي و بي تعهدي رانده مي شويم،مايه ي  خوشحالي است كه بشنويم فلان مدير دولت نهم كه از قضا همين هفته ي پيش حكم انحلال يك انجمن اسلامي را امضا كرده است پرده از حيثيتش افتاده و خود متهم همان گناهي شود كه رقبايش مي شدند...

اما همين كه كمتر از يك ساعت پيش فيلم واقعه ي زنجان را ديدم،  جز چند تصوير مبهم  كه هيچ چيزي را اثبات نمي كرد؛ نديدم. هيچ دليلي نيست كه نخواهم اين اتفاق را حمل بر يك توطئه يا برنامه ي از پيش طراحي شده نكنم. هرچند رخداد وقايعي مثل قضيه ي سردار زارعي و دو نماينده ي مجلس هفتم موارد اين چنيني را در معرض لوث قرار مي دهد اما آيا حقا و انصافا اين درست است كه پيش از اثبات جرم يك بنده ي خدا چنين پروپاگاندايي پيرامونش ايجاد شود؟

اين با هيچ مبناي شرعي و حقوقي نمي خواند كه پيش از اثبات جرم در يك محكمه ي عادله ي صالحه اين طور با آبروي افراد بازي شود، به ويژه اين كه فيلم به دلايل متعدد از جمله اين كه از لحظات ابتدايي تصويري وجود ندارد، اين كه در حين چنين عملي چه طور دو دري كه هست باز است، يا اگر در شكسته شده به چه سرعتي بوده كه متهم فرصت جمع و جور كردن اوضاع را نداشته است، اين كه همين هفته ي گذشته متهم حق يا نا حق تشكل منتقدي را منحل كرده است، شبهاتي دارد كه موضوع را تحت الشعاع قرار مي دهد. 

نمي دانم، ولي پناه بر خدا از قرباني توطئه هاي كثيف شدن.خواه قرباني سه دانشجوي مظلوم اميركبير باشد(كه واي بر ما اگر آهشان بگيردمان) خواه يك مدير مملكتي مخالف ما.پناه بر خدا

------------------------------

یک نکته: من اصلا موافق این حرف هایی که بولتن سپاه پاسداران زده نیستم و آن ها را اصلا راجع به اظهار نظر صاحب صلاحیت نمی دانم